Hoe voorkomen we dat oorlogsmisdadigers hier asiel krijgen? Nou, eh
Moeilijk moeilijk moeilijk
![](https://blogfront-geenstijl.imgix.net/ANP_444950633_27e87fa322.jpg?w=555&auto=format&fit=max&q=70)
Tsjonge jonge jonge vluchtelingenstroompje. Niet dat daar ooit kwaadwillenden tussen zouden zitten hoor, tuurlijk niet, maar stel nou dat. Gewoon even puur hypothetisch. Stèl. Dan zijn we behoorlijk in de aap gelogeerd, toch? Nou dan. Als we ons nou allemaal achter één ding kunnen scharen - van de verre flanken van GroenLinks tot die van de PVV - is het dat we hier niet per se op oorlogsmisdadigers zitten te wachten. Dus. Wat doen we eigenlijk allemaal om te voorkomen dat ze er toch tussendoor glippen en een verblijfsvergunning krijgen?
Van alles en nog wat, lezen we in een stuk uit de Groene, maar erg efficiënt is het allemaal niet. In artikel 1F van het Vluchtelingenverdrag staat dat mensen tegen wie een ernstige verdenking van oorlogsmisdaden bestaat, geen asiel krijgen. Alleen: hoe achterhaal je dat in vredesnaam? Daar is Unit1F van de IND mee belast. Zij zijn met z'n twintigen, en moeten het doorgaans doen met: de verklaring van de desbetreffende persoon zelf.
"Als iemand zijn mond houdt en alles ontkent, zo stellen oud-IND-medewerkers, kun je weinig doen. Susan van Mierlo werkte drieënhalf jaar voor de IND, tot december 2022. Tijdens haar werk kwam ze vaak gevallen tegen waar ze twijfels over had. Jonge mannen die lang in het gebied hadden gewoond waar Islamitische Staat (IS) aan de macht was, maar die zeiden niks gemerkt te hebben van die groepering. Of jongens wier sociale media helemaal waren schoongeveegd; ze hadden nieuwe accounts geopend zodra ze aankwamen in Europa. Ze gaf haar zorgen door aan zowel haar leidinggevenden als Unit 1F, maar ving altijd bot.
Van Mierlo zegt dat ze geen enkele collega kent die een afwijzing op basis van het 1F-artikel bewerkstelligde. ‘Ik ken niemand, dat is geen grap.’ Ze vond het feit dat er niets met haar aanwijzingen werd gedaan zo frustrerend dat ze haar baan bij de IND opzegde. ‘Wij zeiden op een gegeven moment: we kunnen die mensen het beste gewoon meteen al, wanneer ze nog op die regiekamer zitten, die vergunning geven. Want ze krijgen hem toch.’"
Tsja.