Feynman en/of Feiten De dode boom valt om

Mark Rutte is er van overtuigd dat een nee geen nee is. Als een peuter die het nee van zijn ouders niet begrijpt. Rutte zou meer willen bereiken met een onderhandeling waarvoor geen basis is, waar geen insteek van bekend is en die openlijk door andere landen is afgewezen. Zonder Nederlandse ratificatie gaan belangrijke delen waar de EU niet het laatste woord over heeft, niet door. Handel gaat sowieso niet door, het land is te arm en in oorlog.
Ik vraag me af of alle Europese netto-ontvangers wel zin hebben Oekraïne als armste land opnieuw vooraan de uitgiftebalie te verwelkomen. Vooral nu een grote nettobetaler is uitgestapt. Of de Visegradlanden, Zweden en Duitsland wel visumvrije reizen willen uitdelen na de vorige asieltsunami. Of landen wel zin hebben in defensiesamenwerking in plaats van vredesoverleg. Kansloze arbeidsmigratie aanbieden aan een land in economische puin geeft daar een leegloop en in de EU nog een werkgelegenheidsvraagstuk. Die meerderheid om dit draconische verdrag dat met grote moeite tot stand is gekomen nogmaals te bereiken ontbreekt. Kiev heeft niet langer de onderhandelingspositie om als een jengelende kleuter alles bij elkaar te eisen.
De verwachting dat alle andere landen klakkeloos een kopie van dit verdrag buiten Nederland en de EU om alsnog zullen invoeren mag best eens onderbouwd worden. Mark Rutte stelt hier eigenlijk dat de Europese Unie én haar leden geen gevoel voor voortschrijdend inzicht hebben. Ook op straat zie je de afstand tussen politicus en burger. De afstand tussen beleid en effect.
Biertje?
Een van de leukere delen van de Duitse autochtone cultuur is toch wel het lunchen van zuurkool met dertig verschillende worsten of comazuipen voor volwassenen in grote witte tenten met lange kaarsrechte rijen tafels en banken. Ordnung muss sein! München kende vorige week het minst bezochte oktoberfeest sinds 9/11 (sfeerbeelden). Vele hekken en beveiligingsmaatregelen gaven toch een andere cachet aan deze carnavaleske vertoning. Meerdere aanslagen, aanrandingen in het uitgaansleven en een gebrek aan oplossingen zetten de toon. Alleen al in München 300.000 bezoekers minder, en er werd 12% minder bier gedronken. In zwembaden was het feestje al eerder voorbij. Duitsland raakt haar verworvenheden langzaam kwijt.
Haram?
Extatisch las ik hoe het VVD partijprogramma onze verworvenheden in bescherming ging nemen. Toch staat het er mij een beetje cryptisch. Kiest de VVD voor de emancipatie van de vrouw, of voor de geloofsvrijheid van polygame huwelijken, shariarechtbanken en besnijdenissen? Tolereren we gewelddadige intolerantie? Zelfs van de SGP wezen we hun houding tegen vrouwen af, waarom gelden er voor gereformeerden strengere regels dan andere gelovigen? Nederland heeft een hele rijke geschiedenis met lange discussies, het krachtig begrenzen van religieuze vrijheden en verlichting. Waarom laten we dat los zodra een nieuw geloof zich meldt? We beginnen niet eens opnieuw. Mark Rutte noemt mensen die onze cultuur afwijzen buitenstaanders. Maar wie zijn dat? Waren het de bestuurders die zonder twee voeten in de maatschappij, zonder overleg een AZC erdoorheen drukten de buitenstaanders? Of waren de demonstranten die er door te rellen eentje tegenhielden de buitenstaanders? Of de mensen die onze wetboeken negeren?
Pinda!
De echte klapper van de week was Bert Koenders die ons leger zonder eigen luchtsteun achterlaat in Mali. Hij en Hennis zakken voor de eerste les van Srebrenica: Samen uit, samen thuis. Weet u nog? Dutchbat III, Franse & Britse jagers die niet kwamen, genocide en de val van Kabinet Kok? De missie wordt een jaar verlengd, over de verkiezingen getild, maar niet betaald.
Het kabinet wil in iedere oorlog meedoen, zonder duurbetaalde lessen te leren. Zonder de NAVO-contributie-norm in de begroting vrij te maken. Beggers Army was onze bijnaam in Afghanistan. In Libië was het kruit na weken verschoten. We tekenen bij het kruisje voor de duurste straaljagers, maar besluiten niet hoe we ook de rest van onze ambities betalen. Zelfs een kolonel van het KCT klaagt.
Het zijn verkiezingen, dus we horen wat we willen horen. We krijgen wat we willen krijgen. Het is feest. De kater komt later. 16 maart, en het staat niet in de krant.